કામાયની પૌરાણિક રૂપકો લઈને માનવ લાગણીઓ, વિચારો અને ક્રિયાઓના આંતરપ્રક્રિયાનું નિરૂપણ કરે છે. કામાયની પાસે મનુ, ઈડા અને શ્રદ્ધા જેવા વ્યક્તિત્વ છે જે વેદોમાં જોવા મળે છે. કવિતામાં વર્ણવેલ મહાન પ્રલયનું મૂળ સતપથ બ્રાહ્મણ છે. વૈદિક પાત્રોની તેમની રૂપકાત
આ વાર્તામાં ભોળાં માણસને સારી, તથા નરસી , સોબતની અસર વેહેલી થવાનો દાખલો છે.